STARE KOBIETY

Stare kobiety w autobusach i tramwajach porozumiewają się z otoczeniem za pomocą sapnięć, westchnień i jęków. Na Święta dostają prezenty z apteki. Kolorowe balsamy i kremy oglądają skwapliwie, czytają etykiety, po czym oddają wnuczkom ze słowami: masz, weź sobie, ja nie potrzebuję. Ja już nic nie potrzebuję. Chcę się położyć i umrzeć. Chodź, dam ci moje stare skrawki materiałów, nożyczki i kapcie.

Stare kobiety mają dłonie papieża i częste niedowidzenia. W wymacanych szkłach okularów oglądają świat przez mgłę. Mantrują przy radiu. Medytują z różańcami. Zakładają chustki, berety lub kapelusze. Malują usta szminkami z dawnych czasów, wydłubując resztki wacikami do uszu.

Występują w serialach, wcielają się w młodych bohaterów i znają wszystkie kwestie na pamięć. Kochają, rzucają, zdradzają i żałują. Gdy zasypiają, przed oczami mają obrazy.

Chodzą do kościoła, klękają na powykręcanych reumatyzmem kolanach i czują się winne. Spowiadają się ze złych myśli o ludziach i zbyt wielu pragnień. Pokutują za życie.

Piszą testamenty i zbierają na nagrobki. W szafie wieszają komplety strojów do trumny na każdą porę roku.

Oglądają świat przez okna i rzadko otwierają drzwi. Czekają: na wnuka, na listonosza, na śmierć. Kiwają głowami w rytm tykania zegarów. Cierpliwią się.

Jedzą suche bułki i tabletki, na które wydają emerytury i renty. Okrągłe pigułki nakręcają jak baterie. Dzięki nim wszystko w człowieku żyje. Serce bije się z myślami.

Lubią batoniki. Ssą czekoladę bezzębnymi dziąsłami i wypluwają orzeszki do szklanki.

Zdarza im się zapomnieć w niepamięci.

Reklamy
STARE KOBIETY

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj / Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj / Zmień )

Zdjęcie na Facebooku

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj / Zmień )

Zdjęcie na Google+

Komentujesz korzystając z konta Google+. Wyloguj / Zmień )

Connecting to %s